دم دمای امتحانای ثلث سوم سال دوم دبیرستان بودم که یه روز آقای ا... دبیر زبانمون تو حیاط مدرسه جلومو گرفت و :
- چطوری؟
- ممنونم آقا شما خوبین؟
- الحمدالله . درس میخونی؟
- آره و نه آقا هر چی میخونیم هیچی حالیمون نمیشه
- عیبی نداره پسر جان درس میشه. خوب مانی جان از این حرفا که بگذریم این مهندس م...... که کارشناس رسمی دادگستریه کیت میشه؟
- والا.................. راستش........ عمومه آقا اما چطور؟
- والا راستش مانی جان ما یه زمینی داریم که کارشناسیش افتاده دست آقای م............ که عموی شماست.والا این موضوع خیلی واسه من مهمه و میخواستم ازت خواهش کنم که در صورت امکان به عموت یه سفارشی بکن که هوای منو داشته باشه .البته هنوز یه ماهی به تاریخ کارشناسی زمین مونده ولی خواستم از الان خیالم راحت باشه.
- اما ............!
- اما بی اما عزیزم برو ببینم چی کار میکنی
- آقای ا... والا........
- خوب مانی جان من رفتم بعدا میبینمت.
هاج و واج و حیرون مونده بودم که چه کنم و چه خاکی تو سرم بریزم.حالا چه غلطی باید میکردم واصلا کاشکی بهش نمیگفتم که این بابا عمومه.
غمگین و کلافه و غصه خورون راه افتادم و سعی کردم به بدبختی بزرگی که گرفتارش شدم فکر نکنم و بیشتر از این خودم رو ناراحت نکنم ولی خوب..................
- نهههههههههههههههههههههههههههههههههه. تو چی گفتی؟
- خوب گفتم عمومه.
- گه خوردی مرتیکه پدر سوخته. مگه تو نمیدونی عموت اهل این حرفا نیست و میزنه کارشو بد تر خراب میکنه.
- خوب یعنی چی باید بهش میگفتم. نکنه باید میگفتم عموم نیست و من نمیشناسمش.
- من چه میدونم بهر حال روی این حساب نکن که من میرم و به این احمق رو میزنم.خودت میدونی.
- ولی اخه..........
- حالا هم برو گمشو بیرون دارم ناهارمو میخورم. کثیف مغث. فقط لنگ دراز کرده.
این پدر مرحوم و مهربونم بود که در کمال مهربونی منو حسابی تحویل گرفت و گفت که حتما سفارشمو به عمو جونم میکنه!!!!!
دیگه کفرم در اومده بود نمیدونستم باید چه غلطی بکنم و چه جوری به دبیرم بگم که از دست من کاری بر نمیاد چون میترسیدم که نمره زبانمو گرو کشی کنه و بخواهد با تجدید کردنم تلافی در بیاره.
تا صبح نخوابیدم کابوس کابوس کابوس غلت غلت غلت خمیازه خمیازه خمیازه چرت چرت چرت تاااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا صبح که بیدار شدم مثل قهرمان سریال لبه تیغ تصمیم خودمو گرفته بودم و میخواستم برم و قضیه رو براش بگم.
از تخت پایین اومدم . رفتم تو حال. تراژدی هر صبح ما بر قرار بود.برادرم رو مبل نشسته بود پاهاشو از یه ور مبل آویزون کرده بود و راست راست دیوارو نیگا میکرد تازه پلک هم نمیزد..پدرم هم رو مبل سه نفر ه روبرویی دراز کشیده بود و یه پاشم انداخته بود رو یه پای دیگه شو تند تند تکونش میداد و با انگشت کوچیکه دست چپش هم تند تند یه چیزایی رو مبل یادداشت میکرد .منم یه راست رفتم تو حموم و مراسم روزانه اصلاح مسواک صابون رو به جا اوردم و اومدم تو حال و دیدم دو تاشون همونجوری نشستن و پلک نمیزنن.
- هنوز یخ هاتون آب نشده میخواین بندازمتون تو یه کاسه آب گرم که زودتر آب بشین؟؟
-
- چی؟
-
- آهان ممنونم که ایهقدر تحویلم نگرفتین و جوابمو ندادین.
لباس پوشیدم و یه تیکه نون پنیر و سق زدم و قبل از شروع دعوای مرسوم اول صبح خونه پریدم تو خیابون.
آخر سال بود و مدرسه ما هم حسابی تق و لق بود دبیر ها هم نمیومدن ولی من خیلی زود خودمو رسوندم به دبیرستان که شجاعانه برم جلوی آقای دبیر و کل ماوقع رو واو ننداز براش شرح بدم.تو دبیرستان که رسیدم پردیم تو دفتر و روبروی آقای مدیر:
- سلام آقا اجازه هست؟
-
- آقا؟
-
- ای بابا هوووووووووو اینم که جواب نمیده(زیر لب)
- هوی و زهر مار برو گمشو بیرون.
اومدم بر گردم برم بیرون که........
- نه نه نه وایسا برگرد ببینم مرتیکه.
- آقای آقا یار؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟این مردک چرا اینقدر موهاش بلنده . بفرستش سلمونی تا با چهار موهاشو نزده بر نگرده تو این طویله!!
- آقا ما که چیزی نگفتیم.
- خفه.ننر فک کردی اینجا تهراننه که مس سوسولای پانکی لباس پوشیدی؟
- آقا پانکی کدومه آقا اخر ساله برای چی موهامونو بزنیم ما با آقای ا... کار داریم آقا !!آقا غلط کردیم اصلا......
- نیستش گمشو بیرون تا اخراجت نکردم!!
مثل تیر پردیم بیرون.بابا چه روز گهی رو شروع کرده بودم.همین جور که میرفتم داریوش سرایدار یه تخته کم دبیرستانو دیدم
- داریوش؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
- برو اقا برو مزاحم نشو
- بابا صب کن کارت دارم.
- انگشت نکنی ها به آقا یار میگم!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
- بابا اونی که انگشتت میکنه من نیست صبر کن بابا خل شدی ها بی ادب من که این کاره نیستم.
- انگشت کنی میرم میگم خلاصه .
- اااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا. اول صبی گیر چه خری افتادم .
- خوب چته حالا
- آقای ا... نیومده؟
- نه دیگه کلاس نداره هفته دیگه میاد.
- خیلی دیره کارش دارم
- چی کار ها با دخترش کار داری؟
- نه .مگه دختر داره !!!!!!!!!!!!!
- آره همه مییدونن تو نمیدونی؟
- بهر حال آدرس خونه شو میدی........................................................
القصه گرفتن آدرس اقای ا.... نیم ساعتی طول کشید و بالاخره با کلی التماس و چاپلوسی و پرداخت مبلغ 100 تومن شیتیل که پول تو جیبی سه روز من بود تونستم آدرس رو از داریوش خان بگیرم.
ده دقیقه بعدش دم بیمارستان رازی بودم و خیلی تند فلکه دوم کیانپارس از تاکسی پریدم پایین و خیابون اسفند غربی و چهار تا خونه سمت راست و زنگگگگگگگگگگگگگگگگگگگگگگگگگگگگگگگگگگگگگگگگگگگگگگگگگگگگگگگگگگ!!!!!!!
خیلی سخت بود. خودمو حاضر کردم . اعتماد به نفس زیادی به خودم دادم و کلی واسه خودم دعا کردم و فوت کردم به خودم که خدا این جرات رو به من بده که بتونم حقیقت رو بهش بدم ولی تصمیمم رو گرفته بودم مرگ یه بار شیون یه بار میگم و خلایص خودمو راحت میکنم سرم رو که نمیبره......
- بفرمایید
رو مو بر گردوندم و یه دفه خشکم زد!!!!
وای خدا چطور ممکنه از این بد تر نمیشد نمیتونستم باور کنم. .امکان نداشت. من این همه ادعام میشد ولی هیچ وقت نفهمیده بودم که این دختر خانم زیبایی که اینقدر دنبالشم و این همه تو خیابون دنبالش بودم که شاید بتونم باهاش رفیق بشم دختر آقای ا.....!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
- س س سلام
- سلام!!
- آقای ا... هستن؟
- نه نیستن شما؟
- مانی هستم یه پیغام براشون داشتم.
- خواهش میکنم بفرمایین
نباید خودمو میباختم این بهترین موقع بود که بتونم با این خانوم رفیق بشم فقط کافی بود که بزرگی و هیبت خودمو هر جوری شده بهش نشون بدم تا بفهمه من کیم و ازم حساب ببره باید بفهمه کار باباش پیش من گیره پس..صدامو حسابی صاف کردم و یه باد تو گلوم دادم و خیلی محکم و استوار گفتم:
- بیزحمت وقتی تشریف اوردن بهشون بگین من اومدم بهتون خبر بدم که با عموم صحبت کردم و ایشون سلام رسوندن و گفتن بگین ما همه جوره در خدمت آقای ا... هستیم و خیالشون راحت راحت باشه همین که مانی سفارش کرده کافیه همون روز مقزر سر زمین میبینموشون.............................................
باقیش باشه واسه فردا شب. یا حق
|
